Waar zit hier de noodrem? Over artsen in het nauw en wat je als collega dan kunt doen

geplaatst in: Uncategorized | 0

Is het je wel eens opgevallen in de trein? Misschien ligt het aan mijn mannelijke soms wat autistisch aandoende brein, maar ik begrijp dat bordje bij de noodrem niet. Mijn kinderen vroegen me laatst waar de noodrem voor dient.  Een goede vraag. En die wordt niet beantwoord door het bordje eronder dat ‘misbruik gestraft wordt’ .

Want wat is misbruik? En wanneer moet je eigenlijk aan zo’n noodrem gaan hangen? Als je je tas bent vergeten? Als je een tikkend pakketje op het balkon aantreft? (Dan kan juist van het station wegrijden veel verstandiger zijn).

Ik begrijp dat een dronken gezelschap hooligans dat boos is omdat hun noodlijdende club op het randje bungelt van degradatie en er te weinig bier onderweg te verkrijgen is en dan in wanhoop de noodrem bediend in de hoop ergens in een verlaten weiland gerstenat te scoren, de rem niet goed gebruikt. Maar wanneer gebruik je hem wel goed? Dat staat nergens. Gek eigenlijk.

Bij ABS-artsen krijg ik vaak de vraag van artsen met een disfunctionerende collega wat ze moeten doen. Waar zit de noodrem?

Als je als arts wordt opgeleid, leer je voor je een ingreep mag uitvoeren, wat de indicaties, complicaties en procedures zijn. Daarna kijk je mee en begin je pas zelf. Nu wij artsen om de oren geslagen worden met hoge afbrand-, verslavings- en suicidecijfers met desastreuze gevolgen voor naasten, patiënten en collega’s, leren we niet goed waar en hoe we aan de bel moeten trekken.

Het is meestal niet zo moeilijk. Maar de meeste artsen zijn als de dood dat misbruik ook gestraft wordt: dat ze ht mis hebben; dat er represailles komen; dat ze met ht dienstrooster in de knel komen of dat iemand anders wel in actie zal komen.

Jammergenoeg zit je niet-pluisgevoel er bijna nooit naast. En als jij het nit doe, doet een ander waarschijnlijk ook niets. En het leed schrijdt maar voort…

Aanpakken dus: in actie komen! Spreek de collega (enkele keren) aan, als dit geen effect heeft, bespreek het met collega’s of bestuursverantwoordelijken en zorg voor een aanpak die toewerkt naar gewenst gedrag. Als er gevaar dreigt voor wie of wat dan ook, roep hulp in van adviseurs of juristen, of meldt het bij anderen en vertel tevoren aan de disfunctionerende wat je wanneer gaat doen als er geen verandering komt en leg alles goed vast. Als alles faalt, trek aan de noodrem bij werkgever/waarneemvoorzitter of IGJ. Doe iets, want als je niet uitkijkt wordt het niet gebruiken van de noodrem ook gestraft!

Zit je ook in de rats met een collega die zich zo gedraagt dat je je zorgen maakt, vraag me om hulp!

Hans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *